Οι αλλεργίες του αναπνευστικού συστήματος αποτελούν την πρώτη σε συχνότητα αιτία χρόνιας νόσησης στις ηλικίες κάτω των 18 ετών.
Πρόκειται για την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε εξωτερικούς παράγοντες που στην πραγματικότητα δεν είναι βλαπτικοί (π.χ γύρη, σκόνη). Ο οργανισμός δημιουργεί μια απρόσφορη φλεγμονώδη κατάσταση ως σαν να επρόκειτο για κάποιον εξόχως σοβαρό παθογόνο παράγοντα (π.χ ένα μικρόβιο). Το έδαφος επομένως είναι μια λειτουργική ανισορροπία ενός υπερδραστήριου ανοσοποιητικού συστήματος που μπερδεύεται και δεν μπορεί να αναγνωρίσει σωστά μια ήσσονος σημασίας απειλή.
Ως αλλεργία του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος χαρακτηρίζουμε την εποχική ή χρόνια αλλεργική ρινίτιδα. Η συχνότητά της εντοπίζεται στο 30% παιδιών και εφήβων ενώ στο 1/3 των περιπτώσεων συνυπάρχει και αλλεργία του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (Άσθμα). Η εποχική αλλεργική ρινίτιδα εμφανίζεται από τις αρχές Μαρτίου ως τα τέλη Ιουνίου και εκδηλώνεται με ρινική απόφραξη, καταρροή, συνεχόμενα φτερνίσματα, φαγούρα στο εσωτερικό της μύτης και τον ουρανίσκο. Ενίοτε επιπλέκεται και με συνοδά συμπτώματα από τα μάτια (αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτιδα) όπως ερυθρότητα, φαγούρα, δακρύρροια, φωτοευαισθησία ή το δέρμα (κνίδωση) όπως επηρμένους ερυθρούς πομφούς που προκαλούν έντονη φαγούρα και αλλάζουν συνεχώς εντόπιση. Υπάρχει επίσης η κλινική περίπτωση της χρόνιας αλλεργικής ρινίτιδας που διαδράμει με ηπιότερες εξάρσεις και υφέσεις καθόλο το έτος.
Ως αλλεργία του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος χαρακτηρίζεται το Άσθμα που επίσης μπορεί να είναι χρόνιο ή εποχικό. Η συχνότητα του κυμαίνεται στο 10% και η βαρύτητα ποικίλει από ήπιες περιπτώσεις που διαχειρίζονται σε εξωτερικά ιατρεία μέχρι σοβαρές και επείγουσες εισαγωγές για Νοσοκομειακή αντιμετώπιση. Εκδηλώνεται με βήχα άλλοτε ξηρό και άλλοτε παραγωγικό, σφίξιμο και αίσθημα βάρους στο στήθος, εύκολο λαχάνιασμα κατά την σωματική προσπάθεια.
Οι αναπνευστικές αλλεργίες έχουν δυσάρεστες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Κακός ύπνος ποιοτικά και ποσοτικά που επιφέρει πρωινή ή και ολοήμερη κόπωση, πονοκεφάλους, πνευματική ατονία με χαμηλές μαθησιακές επιδόσεις, κακή ψυχολογική διάθεση, αμηχανία και ντροπή στους εφήβους στις κοινωνικές τους συναναστροφές, μείωση στις αθλητικές επιδόσεις.
Θεραπευτικά ως βάση χρησιμοποιούνται τα αντιισταμινικά φάρμακα που ελαττώνουν την δράση της Ισταμίνης, μιας πρωτεΐνης με κεντρικό ρόλο στη διαδικασία της αλλεργικής φλεγμονώδους αντίδρασης σε συνδυασμό με κορτιζονούχα σπρέι (ρινικά, εισπνεόμενα) και οφθαλμικά κολλύρια. Τα αποτελέσματα είναι καλά σε γενικές γραμμές. Ωστόσο υπάρχουν και δύσκολες περιπτώσεις με πτωχότερη ανταπόκριση στη θεραπεία. Είναι το σημείο που οι δρόμοι της Κλασσικής θεραπευτικής και της Συμπληρωματικής θεραπευτικής συναντώνται.
Ο Βελονισμός ως ένα ιστορικό θεραπευτικό σύστημα με σύγχρονες εφαρμογές μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, σε βάθος και με ασφάλεια. Μεταλλικές βελόνες από ανοξείδωτο ατσάλι ενθέτονται στο σώμα σε συγκεκριμένα σημεία για λίγα λεπτά επηρεάζοντας τον άξονα Νευρικο-Ανοσοποιητικό σύστημα και επιφέρουν την ισορροπία σε ένα διαταραγμένο Ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτή η ανοσορυθμιστική θεραπεία είναι βαθειά γιατί λειτουργεί στη ρίζα του προβλήματος παρέχοντας εκτός από οξεία αντιμετώπιση και μελλοντική προφύλαξη. Πράγματι, ασθενείς που υποβάλλονται συστηματικά (π.χ κάθε Άνοιξη) σε βελονισμό αλλάζουν εντυπωσιακά το αλλεργιολογικό τους ιστορικό για τα επόμενα χρόνια με λιγότερες (αν όχι καθόλου) και ηπιότερες αλλεργικές εξάρσεις. Ειδικά για τις εποχικές αλλεργίες είναι ιδιαίτερης αξίας η έναρξη των συνεδριών πριν την έλευση της Άνοιξης, ιδανικά από τις αρχές Φεβρουαρίου ώστε το ανοσοποιητικό να μπει στην αλλεργική περίοδο ισορροπημένο. Οι θεραπείες προτείνονται σε παιδιά άνω των 14 ετών που μπορούν να είναι καλύτερα συνεργάσιμα.